KOCHAM CIĘ PROSZĘ PANA

tekstZbigniew Rokita

Kobieta w eleganckim szlafroku siedząca bokiem na łóżku; wokół zdjęcia ramka z małych kwadracików w różnych kolorach (odcienie pomarańczowego i brązowego) przedstawiające obrazki związane ze Śląskiem, np. szyb górniczy, wagon z węglem, kluski śląskie
Zdjęcie / Arkadiusz Gola

„Miłości szukam wytrwale. Byłam już z właścicielem albańskich kurortów, ze skoczkiem ze skoczni mamuciej, który miał lęk wysokości, z Tadeuszem Mazowieckim i ze świętym tureckim. A dziś jestem z Cyprianem. Cyprian ma karnet na basen, żółwia Napoleona z chorą nerką i wysłał mi zaświadczenie o niekaralności, a ja ostatnio tak obniżyłam wymagania, że to już na pewno będzie ten!”.

Kocham Cię proszę pana to opowieść o Barbarze, która szuka miłości, a raczej mężczyzny którego będzie mogła kochać. Miłość już bowiem ma, miłości ma w sobie tak dużo, że chce się nią z kimś podzielić, prędko, inaczej się jej trochę z serca uleje, uchem wyleje i świat zatopi!

Realizatorzy

Scenografia
Adrianna Gołębiewska
Muzyka
Przemysław Pankiewicz
Światło
Sergiusz Brożek

Repertuar

Przeczytaj