2 kwietnia 1945 roku Teatr im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach oficjalnie zainaugurował pierwszy powojenny sezon. „Zemsta” Aleksandra Fredry w reżyserii Wilama Horzycy, ze scenografią Jana Kosińskiego wystawiona została na Dużej Scenie w jeszcze bardzo trudnych warunkach (prowizoryczna aparatura świetlna została zainstalowana dopiero tydzień wcześniej, 27 marca).  Choć wojna jeszcze trwała, ta pierwsza premiera miała uroczysty charakter, podkreślony odegraniem hymnu narodowego. Reżyser i współdyrektor teatru Wilam Horzyca (drugim dyrektorem był Karol Adwentowicz, grający w „Zemście” rolę Cześnika) takimi słowami komentował wybór komedii Fredry na otwarcie działalności katowickiej sceny: „Przeszłość potrzebna jest na to, aby była przyszłość i innego celu nie ma ona i mieć nie może”.

Dobrze przyjęta przez publiczność sztuka zagrana została w tym pierwszym, niepełnym sezonie 28 razy, w siedzibie teatru oraz na przedstawieniach wyjazdowych. Wystąpili w niej  między innymi, oprócz już wspomnianego Karola Adwentowicza (Cześnik), także Janina Morska (Podstolina), Marian Jastrzębski (Dyndalski) i Roman Zawistowski (Wacław), który związany był w późniejszych latach z Teatrem Śląskim jako aktor i reżyser 1949-1954), a także zastępca dyrektora (1949-1951) i kierownik artystyczny (1951 – 1954). W sezonach 1962-95 Roman Zawistowski pełnił funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego Teatru Śląskiego.