Logo


Napój miłosny


MUZYCZNE

CYKL OPERA ŚLĄSKA

Napój miłosny
Duża Scena

[WT]    14.01   |  18.00
Bilety:
45-70 zł








UDZIAŁ BIORĄ

Gabriela Gołaszewska Adina
Adam Sobierajski Nemorino
Stanisław Kuflyuk Belcore
Adam WoźniakDoktor Dulcamara
Anna Noworzyn-Sławińska Gianetta
Michalina Drozdowska Asystentka dr Dulcamary
Karol Pluszczewicz Windziarz


Franck Chastrusse Colombier kierownictwo muzyczne, dyrygent
Karolina Sofulak reżyseria
Monika Myśliwiec choreografia / ruch sceniczny
Katarzyna Borkowska scenografia / reżyseria świateł
Ilona Binarsch
kostiumy
Piotr Wacławik współpraca muzyczna / asystent dyrygenta
Krystyna Krzyżanowska-Łoboda kierownictwo chóru
Grzegorz Pajdzik kierownictwo baletu
Bernadeta Maćkowiak asystent reżysera
Dagmara Walkowicz-Goleśny asystent scenografa / kierownik produkcji
Larisa Czaban, Michał Krivoruchko korepetytor solistów





ŚCIEŻKA SZTUKI



NAPÓJ MIŁOSNY

Akt I

Młody, ubogi wieśniak Nemorino zakochany jest w pięk­nej Adinie, która jednak nie traktuje poważnie jego zalotów (aria Nemorina "Quanto e bella"). Siedząc w gronie przyjaciółek przed wiejską gospodą, czyta Adina starą legendę o Tristanie i Izoldzie. Jaka szkoda - stwierdza żartobliwie - że dziś już nikt nie jest w stanie dostarczyć takiego czarodziejskiego na­poju, o jakim mówi legenda.

Przy dźwiękach kapeli wkracza do wsi oddział wojska pod dowództwem sierżanta Belcore. Śmiały i bezceremonialny wojak poczyna zalecać się do Adiny, proponując jej nawet małżeń­stwo. Dziewczyna nie daje mu wprawdzie wyraźnej odpowiedzi, lecz traktuje przystojnego sierżanta nadzwyczaj przychylnie, co doprowadza Nemorina do rozpaczy.

W tym samym czasie pojawia się we wsi stary wędrowny znachor, Dulcamara. Zrozpaczony Nemorino prosi go o napój miłosny, za pomocą którego pozyskałby wzajemność Adiny. Sprytny szarlatan w lot chwyta sposobność łatwego zarobku i za wysoką cenę sprzedaje łatwowiernemu młodzieńcowi jako niezawodny "eliksir miłości" butelkę zwykłego mocnego wina. Nemorino wypija duszkiem zawartość flaszki, po czym wpada w świetny humor, widzi cały świat w różowych kolorach i pra­wie nie zwraca uwagi na Adinę. Młoda dziewczyna, której w gruncie rzeczy Nemorino nie był obojętny, podejrzewa teraz, że młodzieniec przestał ją kochać i chcąc mu zrobić na złość - przyjmuje matrymonialne propozycje sierżanta Belcore, zapo­wiadając rychły termin ślubu.

Akt II

Sierżant Belcore otrzymał polecenie natychmiasto­wego wymarszu z wioski, wobec czego jego ślub z Adiną musi się odbyć jeszcze tego samego dnia. Dulcamara radzi zrozpa­czonemu Nemorinowi... wypić jeszcze jedną butelkę cudownego napoju. Nemorino jednak nie ma już pieniędzy na kupno ko­sztownego specyfiku, udaje się więc do sierżanta Belcore, zgła­szając chęć zaciągnięcia się do jego oddziału. Belcore nie do­myśla się przyczyny decyzji Nemorina - przyjmuje chętnie rekruta i wypłaca mu zaliczkę na żołd w wysokości 20 skudów (duet "Venti scudi").

Tymczasem przychodzi do wsi wiadomość, iż bogaty wuj Ne­morina umarł, zapisawszy młodzieńcowi w testamencie cały swój majątek. Nemorino staje się teraz pożądanym kandydatem na męża, toteż wszystkie dziewczęta okazują mu swe względy. Naiwny chłopak, nie wiedząc jeszcze o swym nagłym bogactwie, przypisuje owo niespodziewane powodzenie cudownym właści­wościom miłosnego napoju, nie przestaje jednak ani przez chwi­lę myśleć o ukochanej Adinie (romans "Una furtiva lagrima"). Zaloty wiejskich dziewcząt drażnią Adinę i budzą zazdrość w jej sercu. A gdy dowiaduje się, że młodzieniec z miłości dla niej zaciągnął się do wojska, wzruszona, nie ukrywa już dłużej swego uczucia i zrywa zaręczyny z Belcorem. Na całej historii doskonale wychodzi stary Dulcamara, wszyscy bowiem mie­szkańcy wioski tłoczą się do jego Straganu, wierząc w potęgę "miłosnego napoju".

"Napój miłosny" jest pierwszym dziełem Donizettiego, które zdo­było europejską sławę. Spośród współczesnych oper komicznych wyróżnia się wielką subtelnością i nastrojowością (romans Ne­morina z II aktu stał się jedną z najsłynniejszych arii opero­wych). Powodzenie "Napoju miłosnego" było błyskawiczne; rów­nież i Warszawa, nie pozostając w tyle za innymi stolicami, wystawiła dzieło Donizettiego już w 1839 (jeszcze zaś o rok wcześniej poznała je publiczność we Lwowie, dzięki występom wiedeńskiego zespołu na scenie tamtejszego Teatru Miejskiego).

Źródło: Przewodnik Operowy, Józef Kański, PWM 1997

fot. Tomasz Griessgraber









Z ARCHIWUM CYKLU OPERA ŚLĄSKA


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Zemsta nietoperza


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Napój miłosny


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Dziadek do orzechów


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Moc przeznaczenia




Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Nabucco


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Romeo i Julia


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Traviata


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Don Kichot




Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Moc przeznaczenia


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Straszny dwór


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Cyganeria


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Don Desiderio




Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Szeherezada/Medea


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Rzekoma ogrodniczka – La Finta Giardiniera


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Tosca


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Romeo i Julia




Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Madama Butterfly


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
My Fair Lady


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Księżniczka czardasza


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Dziadek do orzechów




Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Romeo i Julia


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Nabucco


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Aida


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Wesoła wdówka




Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Moc przeznaczenia


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Ubu król


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Baron cygański


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
My Fair Lady




Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
My Fair Lady


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Madama Butterfly


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
Carmen


Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
J. Strauss „Zemsta nietoperza”




Wydarzenie
OPERA ŚLĄSKA
K. PENDERECKI „Ubu Król”