Logo


Pod presją


SPOTKANIE

PROJEKT PREMIERY STUDENCKO-NAUCZYCIELSKIE

Pod presją
Duża Scena

[PI]    08.06   |  19.00
Bilety:
30–60 zł
cena studencka: 25 zł








UDZIAŁ BIORĄ

Sandra Korzeniak Mabel
Piotr Bułka Nick
Anna Kadulska Matka Nicka
Ewa Leśniak Matka Mabel
Andrzej Dopierała Kochanek
Antoni Gryzik Ojciec Mabel
Wiesław Kupczak Olaf
Arkadiusz Machel Arek
Marek Rachoń Psychiatra
Artur Święs Artur
Andrzej Warcaba Andrzej
Zbigniew Wróbel Zbyszek
Mateusz Znaniecki Mateusz/Królik

oraz
Marcin Całka Marcin
Kaśka Dudek Tina
Mariusz Konieczny Mariusz
Sebastian Krysiak Sebastian
Piotr Stanusz Piotr

Dzieci Mabel
Liwia Dziurosz
Igor Karaszewski/Franciszek Wardas
Julia Tudzierz

Dzieci Olafa
Filip Moczek
Franciszek Moczek
Aniela Tudzierz


Maja Kleczewska reżyseria
Łukasz Chotkowski dramaturgia
Łukasz Chotkowski, Maja Kleczewska scenariusz sceniczny
Marcel Sławiński, Katarzyna Sobańska (MIKSS) scenografia
Konrad Parol kostiumy
Cezary Duchnowski muzyka
Kacper Fertacz zdjęcia, światło
Artur Rej, Przemysław Chruścielewski montaż filmu
Bartek Gburek realizacja światła na planie filmowym
Piotr Gburek, Michał Sendek realizacja dźwięku na planie filmowym
Kamil Małecki, Andrzej Sepioł operatorzy kamer
Daria Kasprzak wiolonczela
Anna Mazurek (AST WRD), Zbigniew Wróbel asystenci reżyserki
Dominika Żłobińska, Marta Wieczorek, Maciej Czuchryta asystent scenografa
Marcin Całka inspicjent
Kaśka Dudek suflerka
Małgorzata Długowska-Błach producent wykonawczy
Maciej Rokita kierownik techniczny
Magda Hueckel sesja zdjęciowa spektaklu
Joanna Górska, Jerzy Skakun (HOMEWORK) projekt plakatu





ŚCIEŻKA SZTUKI



PLAKAT / ULOTKA



POD PRESJĄ

KOBIETA JEST CZARNUCHEM ŚWIATA

Celem „Pod presją” jest zrealizowanie filmu w teatrze na oczach widza.

Publiczność weźmie udział w równoległych procesach. Będzie przyglądać się aktorom w żywym planie, obserwować powstawanie filmu i jednocześnie oglądać film.

„Pod presją" jest o braku zaufania. Zaufanie to system umów, które pozwalają na realizowanie wielkich wspólnych projektów. Konsekwencją braku zaufania są wzajemne oskarżenia, poczucie bycia oszukanym i nietolerancja.

„Pod presją" zadaje pytanie o akceptowalne społecznie normy.
Kiedy poza nie wykraczamy?
Kto o tym decyduje?
Kim jest człowiek normalny i jak jest postrzegany?
Zwykły, przeciętny, typowy, średni, masowy, powszechny, standardowy, poprawny, ogólny, optymalny, regularny, naturalny?
Kim w społeczeństwie jest kobieta i jakie wobec niej stawia się normy i wymagania?

Norma jest wzorcem, według którego normalność się stwierdza lub ocenia. Odstąpienie od normy wyklucza, stygmatyzuje. Ludzie niespełniający oczekiwań otoczenia stają się czarnuchami świata.


Po spektaklu zapraszamy na poczęstunek i rozmowę z twórcami, prowadzoną przez redaktorów magazynu „Reflektor. Rozświetlamy Kulturę”.

Bilety dla studentów oraz posiadaczy naszego specjalnego teatralnego indeksu w cenie 25 zł!



Polecane Studentom Sztuka Współczesna Prapremiera



KOMENTARZ MEDIÓW

Maja Kleczewska najdalsza jest tym razem od gotowych tez, unika nawet śladów publicystyki, nie szuka mocnych efektów, nie wyważa drzwi. W Katowicach zrobiła swoje najlepsze od lat przedstawienie, kierując się ku kameralnie traktowanej psychologii, bez gotowych recept, za to najbliżej człowieka. (…) Mabel to może być i ona, i on, a najbardziej my. Kleczewska portretuje wszystkich, którzy zrezygnowali z głównego nurtu życia, uciekli od ogólnej presji, w poszukiwaniu wewnętrznej wolności zaryzykowali szaleństwo. Bardzo to sugestywne.
Jacek Wakar, Onet.pl

Sandra Korzeniak błyszczy w roli kobiety popadającej w szaleństwo. Spektakl to przejmujący portret Mabel – wchodzącej w wiek średni kobiety, matki i żony cierpiącej na zaburzenia psychiczne, która zmaga się jednocześnie z rodziną i własnym stanem. To także obraz uprzedzeń i przemocowej psychiatrii sprzed lat. (…) Niby to realizm, a jednocześnie jest w tym ciągle jakaś nadmiarowość: w gęstości emocji czy liczbie pojawiających się chwilami osób na scenie, która ma być przecież robotniczym mieszkaniem, w ekspresji Korzeniak, w wyrazistych zbliżeniach na twarz aktorki, w operowej muzyce. „Pod presją” to z pewnością jedno z najciekawszych wydarzeń w Teatrze Śląskim w ostatnim czasie.
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza” 

Pod względem teatralnego rzemiosła spektakl jest dziełem sztuki. Wierny filmowi, rozchodzi się z nim, podobnie jak Mabel z rzeczywistością. Wynikają jednak z tego same korzyści. Pomysły Kleczewskiej są zazwyczaj po prostu lepsze, że wspomnę tu chociażby kwestię muzyki czy owo sprzężenie, które reżyserka perfekcyjnie rozgrywa. Brawa należą się też Łukaszowi Chotkowskiemu, tym razem za prostotę i pełne oddanie w służbę scenariuszowi Cassavetesa. Za bardzo dobre wyczucie decorum w konstrukcji teatralnej opowieści, opartej na różnych narracjach. Świetna robota. Filmy i projekcje video, zresztą cała wizualna strona spektaklu, łącznie ze scenografią Sławińskiego i Sobańskiej oraz kostiumami Parola to absolutne mistrzostwo świata.
Tomasz Domagała, blog „DOMAGAŁAsięKULTURY” 

(…) nie byłoby tego spektaklu bez Sandry Korzeniak, która gościnnie wciela się w Mabel. Aktorka obawiała się przed premierą, że ekranowa kreacja Rowlands może zdominować jej własną pracę. Te obawy też okazały się niepotrzebne. Myślę, ze aktorce udało się stworzyć bardzo przekonujący portret kobiety „w kryzysie”. Zagrała sceniczną Mabel z nutą przekory, drapieżności, ale i niebywałej kruchości oraz jakiejś niesamowitości. I szczyptą szaleństwa, trudnego do zdefiniowania. Z bogatym rezerwuarem min i gestów, które świetnie wyłapywała kamera.
Marta Odziomek, „Gazet Wyborcza Katowice” 

Spektakl „Pod presją” w reżyserii Mai Kleczewskiej to w mojej ocenie jedna z najważniejszych premier Teatru Śląskiego ostatnich lat. Precyzyjna reżyseria, przejmująca (a jednocześnie ponadjednostkowa) analiza udręki psychicznej bohaterki, niezwyczajna forma spektaklu i wielka rola Sandry Korzeniak…
Henryka Wach-Malicka, „Dziennik Zachodni” 

Ten spektakl to majstersztyk. To zupełnie inna Maja Kleczewska i Łukasz Chotkowski. To świetna scenografia Marcela Sławińskiego i Katarzyna Sobańskiej (MIKSS), takież wideo (montaż filmu Artur Rej i Przemysław Chruścielewski) i monumentalna muzyka Cezarego Duchnowskiego. To głos w sprawie kobiet. Zapis otaczającej nas rzeczywistości, za którą winno nam być wstyd. Obraz świata pozbawionego marzeń i jaj do bycia sobą samym.
Sławomir Szczurek, Nowa Siła Krytyczna