Logo





VIOLETTA SMOLIŃSKA




WYKSZTAŁCENIE: 

PWST we Wrocławiu

 
NAJWAŻNIEJSZE ROLE: 

Balladyna w „Balladynie” J. Słowackiego (reż. J. Kilian, Teatr Polski w Szczecinie)

Rachela w „Weselu” St. Wyspiańskiego (reż. A. Polony, Teatr Śląski)

Klara w „Przypadku Klary” D. Loher (reż. B. Tosza, Teatr Śląski)

Evre w „Kostce smalcu z bakaliami” I. Villqista (spektakl „Beztlenowce”, reż. I. Villqist, Teatr Śląski)

Pani Rollison w „Dziadach” A. Mickiewicza (reż. K. Babicki, Teatr Śląski)

 




ŚLĄSK TO DLA MNIE…

W moim życiu jest kilka ważnych miejsc: Opole, gdzie się wychowałam, Wrocław,  gdzie spędziłam cudowny czas studiów, Szczecin, miasto pierwszych kroków i sukcesów teatralnych oraz Katowice, w których mieszkam i pracuję od ponad dwudziestu lat.
Do niedawna sądziłam, że pokochałam i utożsamiam się z regionem, z którym związało mnie życie. Tu stworzyłam dom, urodziłam syna i przeżyłam wiele wspaniałych (a czasem także gorzkich) „podróży” teatralnych. 
Jednak ostatnia nachalność tematów Śląska i szeroko rozumianej śląskości w mediach, życiu publicznym i teatralnym (!) spowodowała ogromną polaryzację moich uczuć. Śląsk, o którym już myślałam, że jest moim Śląskiem, ten Śląsk, który mnie przygarnął, udomowił i zakotwiczył, rozpadł się jak w kalejdoskopie na kilka „tworów”: dziwnych, niezrozumiałych, obcych, fanatycznych, niepokojących, budzących sprzeciw, groźnych, chwilami wykluczających mnie jako „obcą”... Obok nich wciąż jest ów Śląsk, który poznałam przyjeżdżając tu: fascynujący, mądry, ciepły, budzący szacunek, otwarty, zaskakujący, inspirujący, piękny. Ale serce zostało rozdarte.

 



O MNIE

Dyplom szkoły teatralnej otrzymała w 1990 r. W trakcie sezonów 1990/91 i 1991/92 zatrudniona była w Teatrze Polskim w Szczecinie pod dyrekcją Z. Wilkońskiego. Od 1992 r. pracuje w Teatrze Śląskim im. St. Wyspiańskiego w Katowicach, gdzie stworzyła takie kreacje, jak m.in. Klara w „Ślubach Panieńskich” A. Fredry (reż. A. Polony, 1994), Anita w „Antygonie w Nowym Jorku” J. Głowackiego (reż. B. Tosza, 1995), Sonia w „Życie: trzy wersje” Y. Rezy (reż. M. Rosa, 2003), Evre w „Beztlenowcach” I. Villqista (reż. I. Villqist, 2003), Eleonora w „Tangu” S. Mrożka (reż. F. Bajon, 2004), Pani Rollison w „Dziadach” A. Mickiewicza (reż. K. Babicki, 2011), Matka, Czesławowa Peszkowska, Łubieńska w „Morfinie” (reż. Ewelina Marciniak, 2014), nagrodzona Złotą Maską rola w spektaklu „Chłopiec z łabędziem” I. Villqista (reż. I. Villqist, 2015) czy Bożena w „Inteligentach” M. Modzelewskiego (reż. R. Talarczyk, 2019).

Można ją również zobaczyć w takich realizacjach filmowych, jak „Ostatni prom” (reż. W. Krzystek),„Śmierć jak kromka chleba” (reż. K. Kutz), „Człowiek Magnes” (reż. M. Wrona),  „Telefoniczny poród” (reż. M. Pieprzyca) czy produkcjach Teatru Telewizji: „Meeting” (reż. B. Tosza), „Grająca bombka” (reż. L. Ptaszyński). 

Jest laureatką wyróżnienia dla młodej aktorki na Ogólnopolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Polska” (1991), nagrody Wojewody Śląskiego dla Młodych Twórców (1995), nagród aktorskich na II (2002) i V (2005) Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona”. W 2004 roku otrzymała też Złotą Maskę za rolę Kristy w spektaklu „Wszystkie dni i wszystkie noce” M. Garpe (reż. A. Dopierała, Teatr Bez Sceny) oraz za rolę Evre w „Beztlenowcach” Villqista (reż. I. Villqist).