Logo


"Iwona, księżniczka Burgunda" pokaz Teatru TV


EDUKACJA

PROJEKT TEATR ŚLĄSKI W TWOIM DOMU

"Iwona, księżniczka Burgunda" pokaz Teatru TV
Scena w Galerii

[PO]    27.03   |  17.00
Bilety:
wstęp wolny
-

Wstęp wolny








UDZIAŁ BIORĄ

Pokaz rejestracji spektaklu przygotowanego przez Telewizję Polską

Obsada:

Agnieszka Radzikowska - Iwona
Grzegorz Przybył - Król Ignacy
Anna Kadulska - Królowa Małgorzata
Michał Rolnicki - Książę Filip
Jerzy Głybin - Szambelan
Bartłomiej Błaszczyński - Cyryl
Barbara Lubos - Iza
Marcin Szaforz - Cyprian
Marek Rachoń - Innocenty
Roman Michalski - Walenty
Ewa Leśniak, Krystyna Wiśniewska - Ciotki
Dorota Chaniecka, Violetta Smolińska, Katarzyna Błaszczyńska, Karina Grabowska, Małgorzata Daniłow - Damy Dworu
Zbigniew Wróbel - Żebrak

Attila Keresztes reżyseria 
Bianca Imelda Jeremias scenografia i kostiumy
Maria Machowska światło
Mikołaj Lichtański, Mirosław Witek realizacja dźwięku





ŚCIEŻKA SZTUKI



"IWONA, KSIĘŻNICZKA BURGUNDA" POKAZ TEATRU TV

MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ TEATRU / 27 marca 2017
Zapraszamy na bezpłatny pokaz rejestracji naszego spektaklu
Iwona, księżniczka Burgunda" W. Gombrowicza w reż. A. Keresztesa. Pokaz zainauguruje cykl prezentacji spektakli Teatru Telewizji na Scenie w Galerii (raz na miesiąc bedziemy prezentować rejestracje przedstawień).

Iwona, księżniczka Burgunda"
Następca tronu Książę Filip, na przekór wszelkim konwenansom, postanawia ożenić się z Iwoną, dziewczyną pozornie interesującą, bezczelnie milczącą i w zasadzie nijaką. Teatralne arcydzieło Witolda Gombrowicza opiera się m.in. na genialnym pomyśle na główną bohaterkę, która przez większość sztuki nie wypowiada ani słowa. Milczenie Iwony ma w sobie coś na tyle demonicznego i niebezpiecznego, że sprowokuje szereg niespodziewanych wydarzeń na królewskim dworze. Nowa narzeczona Filipa budzi w innych skrywane wyrzuty sumienia, nienawiść i agresję. Nikt nie ma wątpliwości, że należy jak najszybciej zakończyć te niezręczne zaręczyny. W głowach zaczyna kiełkować myśl o wyrafinowanej zbrodni…

Katowicką inscenizację przygotował węgierski reżyser, który wraz z Biancą Jeremias zmierzył się z gorzkim humorem Gombrowicza i przygotował wysmakowany wizualnie spektakl. Na Dużej Scenie odbywa się swoisty pojedynek na aktorskie ekspresje i wyraziste role, m.in. Agnieszki Radzikowskiej w roli głównej z Michałem Rolnickim w roli Filipa.

Nagrody i wyróżnienia:

> Złota Maska 2010 za reżyserię dla Attili Keresztesa
> Główna nagroda aktorska podczas IX Międzynarodowego Festiwalu Gombrowiczowskiego dla Agnieszki Radzikowskiej za rolę Iwony
> Główna nagroda aktorska podczas IX Międzynarodowego Festiwalu Gombrowiczowskiego dla Jerzego Głybina za rolę Szambelana
> Nagroda Marszałka Województwa Śląskiego dla Młodych Twórców dla Agnieszki Radzikowskiej za rolę Iwony
> Nominacja do Złotej Maski 2010 za najlepszą scenografię dla Bianci Imeldy Jeremias
> Nominacja do Złotej Maski 2010 za najlepszą rolę męską dla Jerzego Głybina



Polecane Studentom Pokazywane Na Festiwalach Nagrodzone Sztuka Współczesna



KOMENTARZ MEDIÓW

Keresztes stworzył spektakl o męskiej niedojrzałości i nieudanym buncie. W centrum uwagi jest książę Filip (świetna i autorska kreacja Michała Rolnickiego). Walczą w nim dwie szekspirowskie osobowości. Najpierw odkrywa on w sobie dystans wobec dworu i zachowuje się niczym obłąkany Hamlet. Jego bunt przeciwko rodzicom i konwenansom nie trwa jednak długo. Ponosi fiasko z chwilą, gdy Filip wkłada na głowę koronę ojca i poddaje się porządkowi tyranii. Staje się Makbetem i jak szkocki bohater ponosi klęskę w scenie zbrodni. Tchórzostwo odziedziczył przecież po ojcu (kolejna udana rola Grzegorza Przybyła). Jego Ignacy jest władcą zdziecinniałym, który karykaturalnie plącze się w królewskich szatach jak chłopiec w za dużym kostiumie.
„Gazeta Wyborcza”

Siłą nowej premiery w Teatrze Śląskim jest forma. Niepokojąca i nie zawsze czytelna w swoich znakach, ale ekspresyjna, drażniąca zmysły i przyzwyczajenia widzów. To forma oparta na grze kontrastów w każdym elemencie teatralnego działania. Od zaprojektowanego przez Biankę Imeldę Jeremias zgrzytu stylistycznego pomiędzy zimną scenografią a fantazyjnymi kostiumami poczynając, a na grze aktorów, opartej na przeciwieństwie groteski i realizmu, kończąc.
„Polska Dziennik Zachodni”

Inscenizacja Keresztesa i Jeremias opiera się na kontrastach. Zimna i surowa scenografia kontrastuje z barokowymi szatami dworu, bierna i milcząca Iwona - z rozplotkowanym i lubiącym perwersję dworem, pobielone jak u klaunów twarze rodziny królewskiej i dworzan - z naturalną cerą Iwony, sztuczność i nieszczerość zachowań jej otoczenia - z manifestem niezależności kobiety, która chce być traktowana po partnersku.
„Rzeczpospolita”