Logo





ADAM BAUMANN




WYKSZTAŁCENIE: 

Państwowy egzamin eksternistyczny
dyplom aktora dramatu

 
NAJWAŻNIEJSZE ROLE: 

Wielki Książę Konstanty w „Nocy listopadowej”
St. Wyspiańskiego
(reż. J. Zegalski, Teatr Śląski)

Antonio Salieri w „Amadeuszu” P. Shaffera
(reż. J. Maciejowski, Teatr Śląski)

Papkin w „Zemście” A. Fredry
(reż. J. Zegalski, Teatr Śląski)

Sganarel w „Don Juanie” Molière’a
(reż. B. Ciosek, Teatr Śląski)

Ojciec w „Pułapce” T. Różewicza
(reż. K. Babicki, Teatr Śląski)




ŚLĄSK TO DLA MNIE…

W tej chwili to drugie miejsce, w którym zaistniałem – zaczynałem
w Grudziądzu, potem 3 sezony w Olsztynie, a teraz 37. sezon tutaj. I to chyba coś znaczy. Jestem wśród wspaniałych ludzi. 
Tu przeżyłem stan wojenny, pacyfikację kopalni Wujek. Tu leżą koledzy
i koleżanki, którym zapalam znicze. Tu, gdzie są groby, zostaje coś ważnego.

 


 

O MNIE

W sezonie 1967/68 rozpoczął karierę teatralną w Teatrze Ziemi Pomorskiej
w Grudziądzu. W roku 1974 związał się z Teatrem im. Jaracza w Olsztynie, skąd po trzech sezonach przeniósł się do Katowic. W styczniu 1978 pojawił się
w Teatrze Śląskim po raz pierwszy, jako Grzegorz Niezguła w spektaklu reżyserowanym przez Bohdana Korzeniewskiego.
Kolejne sezony w Teatrze Śląskim w Katowicach przyniosły doceniane kreacje, m.in. Wielkiego Księcia w „Nocy listopadowej” i Caramanchela w „Zielonym Gilu” (za te role otrzymał w roku 1982 swoją pierwszą Złotą Maskę), Sajetana Tempe w „Szewcach”, Salieriego w „Amadeuszu” (Złota Maska 1985), Don Fernanda w „Cydzie”, Szambelana w „Iwonie, księżniczce Burgunda”, Alfreda Doolittle w „Pigmalionie”, Horodniczego w „Rewizorze”, Publiusza
w „Marmurze”, Papkina w „Zemście” (Złota Maska 1992), Majora
w „Fantazym”, Księdza w „Weselu”, Sganarela w „Don Juanie” (Złota Maska 1993), Erwina w „Hałdach”, Fortunata Korzenia w „Chłopie milionerem”, Prezydenta von Waltera w „Intrydze i miłości”, Vladimira w „Czekając na Godota”, Karmazyna w „Wyzwoleniu”, Ojca w „Pułapce” Różewicza (Złota Maska 2003), Ubu w spektaklu „Ubu, słowem Polacy” (Nagroda im. Leny Starke). 
Stworzył także filmowe role w takich produkcjach jak „Grzeszny żywot Franciszka Buły”, „Piłkarski poker”, „Boisko bezdomnych”, „Śmierć jak kromka chleba”, „Wojaczek”. Rolę ojca Ryszarda Riedla zagrał podwójnie, zarówno
w filmie „Skazany na bluesa” towarzysząc Tomaszowi Kotowi, jak i w teatralnej wersji przygotowanej przez Arkadiusza Jakubika na Dużej Scenie Teatru Śląskiego.
W ciągu swojej pracy artystycznej został odznaczony: Brązowym, Srebrnym
i Złotym Krzyżem Zasługi oraz odznaczeniem Zasłużony Działacz Kultury.